Kategoria: Wycieczki i wypoczynek

23 kwietnia 2025 r. o godz. 8.00  grupa słuchaczy MUTW, na pokładzie autokaru firmy „Autokary Zielińscy”  z naszym  niezawodnym  kierowcą  p. Andrzejem Zielińskim  i w towarzystwie przewodnika p. Daniela Sukniewicza, wybrała się na jednodniową wycieczkę w Tajemniczy świat  pogranicza kultur: trasa Węgrów, Liw, Drohiczyn. Zwiedzanie Węgrowa rozpoczęliśmy od bazyliki pw. Wniebowzięcia NMP. Obejrzeliśmy wnętrze świątyni oraz jeden z najbardziej tajemniczych artefaktów w Polsce – wykonane ze stopu złota i srebra, ważące 17 kg, pęknięte na trzy części i zmatowiałe lustro. Miało ono należeć do słynnego maga i alchemika – Jana Twardowskiego. Według legendy w lustrze na prośbę króla Zygmunta Augusta miała ukazać się jego zmarła żona Barbara Radziwiłłówna. Król, gdy ujrzał Barbarę, nie mógł powstrzymać się, by jej nie dotknąć. Wtedy czar prysł, lustro pękło, a na króla i Twardowskiego spadły nieszczęścia. Podobno przed śmiercią Twardowski podarował to lustro biskupowi Franciszkowi Krasickiemu. Tez zaś złożył je jako wotum w kościele. W lustrze lepiej się nie przeglądać, bo można zobaczyć w nim ….  diabła.  Przejrzeć się w nim nawet nie można, bo wisi wysoko nad drzwiami. 

Kolejnym przystankiem był niezwykły, barokowy XVII-wieczny klasztor poreformacki i znajdująca się w jego podziemiach wystawa pt. „Węgrów – miasto wielu kultur i religii”.

Z Węgrowa udaliśmy się do zamku w Liwie. Położony nad malowniczym Liwcem warowny zamek strzegł wschodniej części Mazowsza. Z gotyckiego zamku zachowała się wieża bramna, fragment murów  obwodowych i wybudowany w XVIII w. w miejscu Domu Małego dwór starościński. Odtworzono również dawną drogę, którą wchodziło się na zamek – część drewnianego mostu wraz z zabudową, który prowadził z rynku do zwodzonych wrót zamku. 

W zamku zwiedziliśmy bogate zbiory uzbrojenia, weszliśmy do gotyckich piwnic oraz na wieżę, gdzie pojawia się legendarna Żółta Dama. Podczas gdy jedna grupa zwiedzała wnętrza zamku, druga zajęta była rozwiązaniem zagadki kryminalnej sprzed wieków, którą przygotował  nasz przewodnik p. Daniel Sukniewicz. Były nawet dwa trupy, a słuchacze tejże zagadki okazali się dobrymi „dochodzeniowcami” –  zagadkę rozwiązali.

Kolejny etap wycieczki to Drohiczyn perła Podlasia  – stolica dawnej ziemi drohickiej i jednym z zaledwie czterech miast w Polsce, w której  koronowani byli królowie. Tu, nad pięknym meandrującym Bugiem, zatrzymaliśmy się w Restauracji Nad Bugiem, gdzie podczas obiadu degustowaliśmy  doskonałe potrawy regionalne, m.in. zaguby, kartacze, babki ziemniaczane, Po sutym obiedzie spacer wzdłuż Bugu na Górę Zamkową i do wieży widokowej na szczyt której prowadziły 92 schodki. Widok z góry na Drohiczyn przepiękny, zwłaszcza, że pogoda była wymarzona.

Po tych atrakcjach, ok. godz. 18.00, lekko zmęczeni, ale zadowoleni, wyruszyliśmy w drogę powrotną do Mińska, gdzie dotarliśmy bezpiecznie ok. godz. 20.00.   

Dziękuję wszystkim za bardzo dobrą i przyjazną atmosferę podczas tej wycieczki.  

oprac. Z. Grzelak

Późny październik nie rozpieszcza pogodą. Zwyczajowe deszcze i mżawki nie sprzyjają spacerom. Jednak zaplanowany na 29 X 2024r. wyjazd do Łazienek Królewskich w Warszawie okazał się bardzo atrakcyjny. Mimo obaw komplet wycieczkowiczów / 50 os/ pojawił się na miejscu zbiórki. Łazienki i przewodnik przywitali nas słoneczną pogodą, co zachęcało nas do spaceru po tym „najszczęśliwszym miejscu w Warszawie”.

Budowę ich rozpoczęto w XVII w. na królewskich terenach łowieckich. Z biegiem lat rozbudowano to miejsce jako rezydencję Króla Stanisława Augusta. Król okazał się sprawnym politykiem, reformatorem, kolekcjonerem sztuki. W latach swego panowania/ 1764 – 1795/ dążył do przekształcenia Rzeczypospolitej w nowoczesne państwo.

Łazienki Królewskie to szczególne miejsce. Można tu odpocząć obserwując przyrodę, pogłębić znajomość oświeceniowych idei, obejrzeć perły architektury europejskiej. Najbardziej okazały jest Pałac na Wyspie zbudowany w stylu klasycystycznym. Zgromadzono tam królewską galerię obrazów. Spośród innych ciekawych budowli należy wspomnieć Starą Oranżerię, gdzie znajduje się Królewska Galeria Rzeźb- z gipsowymi kopiami najsłynniejszych rzeźb starożytnych świata.

Kręte, oświetlone słońcem alejki przybrane złotem jesieni doprowadziły nas do  Pałacu Myśliwskiego, który stanowi unikatowy w polskiej skali zabytek architektury rezydencyjnej. Inne ciekawe miejsca do których dotarliśmy, to: Biały Dom, Wodozbiór, Amfiteatr, a także ważne historycznie miejsce Szkoła Podchorążych zorganizowana w dawnej Wielkiej Oficynie. To stąd poszedł sygnał do wybuchu Powstania Listopadowego, które zapoczątkowało wojnę polsko-rosyjską/ 1930- 1931/.

 Nieco zmęczeni, acz pełni wrażeń, dotarliśmy do kawiarenki Madamm Tru, by wypić kawę, herbatę, zjeść dobre ciastko.                                                                          

Wycieczka bardzo udana- wzbogacająca wiedzę i relaksująca. Dziękujemy organizatorom.

                                              Uczestniczka J. Maciejewska

WYCIECZKA  W DNIU  19.09.2024 r.

Wycieczki wrześniowe wpisały się na stałe do programu Stowarzyszenia „Radość Trzeciego Wieku” w Mińsku Mazowieckim. Ze względu na stale rosnącą liczbę słuchaczy Mińskiego UTW, prowadzonego przez Stowarzyszenie, chętnych na takie eskapady nie brakuje. By zaspokoić potrzeby słuchaczy organizujemy wycieczki dłuższe /kilkudniowe/ i krótsze /jednodniowe/. Wycieczka do Lublina i Kozłówki odbyła się jako jednodniowa /mimo wcześniejszych planów wycieczki 2 dniowej/  z powodu nieprzewidzianych okoliczności.  Wymagało to skorygowania programu   co w porozumieniu z miejscowym przewodnikiem p. Stanisławem Tańskim udało  się zrobić bezkolizyjnie.

Wyżyna Lubelska – to wschodnia część pasa wyżynnego Polski, oddzielona od Wyżyny Małopolskiej przełomem Wisły. W oglądzie geomorfologicznym Wyżynę Lubelską charakteryzują liczne wąwozy i kopulaste grzbiety utworzone w lessowych osadach. Garby wznoszą się od 180 do 311 m. n.p.m., a wewnątrz tworzone są liczne szczeliny wypłukiwane przez wodę, która często wypływa na powierzchnią jako obfite źródła. Te formy znane są uczestnikom wycieczki z naszych wcześniejszych wyjazdów do Puław, Nałęczowa i Kazimierza. Skały budujące Wyżynę Lubelską; kredy, margle- pokryte warstwą żyznego lessu tworzą bardzo dobre warunki rozwoju rolnictwa: buraki, pszenica, tytoń, chmiel. Lasów jest stosunkowo mało, głównie dębowo- grabowe i bukowe. Na linii rzeki Wieprz przebiega wschodnia granica występowania buka w Europie.

O ciekawych miejscach Lublina oprowadził nas i opowiedział doświadczony lubelski działacz turystyczny p. Stanisław Tański. Od południowej strony krainy, ku wschodowi ciągnie się kolejna jednostka zwana Roztoczem / od Kraśnika po Lwów/. Jest to wał o długości ok. 180 km a szer. 12-32 km. Roztocze stanowi dział wodny Europy rozdzielając  zlewisko Morza Czarnego i M. Bałtyckiego.  Urokliwą cechą tego regionu są rzeki z licznymi bystrzami i wodospadami, zwane też „ szumami” na głównych rzekach regionu: Wieprz i Tanew. Roztocze łączy Lubelszczyznę z Podolem. Ogólnie jest to region słabo zagospodarowany turystycznie. Wiele wysiłku w zagospodarowanie tych ziem wniosła rodzina Zamoyskich, która od XVI w. była włodarzem tych ziem. Ciekawsze miejscowości to  Krasnobród i Zwierzyniec. Prawdziwą perełką architektoniczną jest pałac i park w Kozłówce , którego autentyczne wnętrza i elementy wyposażenia zachowały się do czasów współczesnych. Budowę rozpoczęto w XVIII w przez rodzinę Zamoyskich, wg założeń P. Fontany w stylu późnego gotyku, a rozbudowany i uwspółcześniony przez                            K . Zamoyskiego .

Ze względu na niewielką odległość od Mińska Maz. – Kozłówka jest dobrym celem wyjazdów rodzinnych.

                                                            Oprac. Jadwiga Maciejewska